Cudowny Obraz
Największym skarbem Jasnej Góry jest Cudowny Wizerunek Matki Bożej. Dzięki niemu Jasna Góra stała się bardzo szybko największym sanktuarium maryjnym w kraju, który w ówczesnym czasie miał już wiele sławnych miejsc pielgrzymkowych. Faktu tego nie wyjaśnia ani legenda, która przypisuje autorstwo Ikony św. Łukaszowi Ewangeliście, ani protekcja królewskiej pary Jadwigi i Władysława Jagiełły; przyczyna musi być głębsza.
Jasnogórski Obraz od samego początku zasłynął cudami, które nadały rozgłos Maryjnemu Sanktuarium i ściągały tłumnie pielgrzymów z całego kraju i z Europy.
Potwierdzeniem łask otrzymywanych przez wiernych za pośrednictwem Bogarodzicy są rozliczne wota, dynamiczny rozwój samego miejsca kultu i wzrastający ciągle ruch pątniczy. Należy podkreślić, iż na Jasnej Górze nigdy nie odnotowano żadnych objawień maryjnych, jak to miało miejsce we wszystkich prawie większych sanktuariach świata. Tajemnicą, sercem, życiem i magnesem przyciągającym do Jasnogórskiego Sanktuarium jest Cudowny Wizerunek. Bez niego Jasna Góra byłaby zbiorem budynków, pamiątek, dzieł sztuki; może pięknym i bogatym, lecz martwym muzeum.
Obraz namalowany jest na drewnianej tablicy o wymiarach : 122,2/82,2/3,5 cm. Przedstawia on Najświętszą Maryję Pannę w postaci stojącej z Dzieciątkiem Jezus na ręku. Maryja jest frontalnie zwrócona do wiernych, co podkreśla przede wszystkim Jej dominujące oblicze. Twarz Dzieciątka oscyluje w kierunku patrzącego, choć nie zatrzymuje na nim wzroku. Obydwie twarze łączy wyraz zamyślenia, jakby pewnej nieobecności i powagi. Prawy policzek Matki Bożej znaczą dwie równolegle biegnące rysy, przecięte trzecią na linii nosa. Na szyi występuje sześć cięć, z których dwa są widoczne dość wyraźnie, cztery zaś pozostałe - słabiej. Jezus spoczywa na lewym ramieniu Maryi, przyodziany w sukienkę koloru karminowego. W lewej ręce trzyma księgę, prawą zaś unosi ku górze w charakterystycznym geście nauczyciela, władcy lub do błogosławieństwa. Prawa ręka Maryi spoczywa na piersi. Niebiesko-granatowa suknia i tego samego koloru płaszcz Maryi ozdobione są motywami złocistych lilii. Nad czołem Dziewicy namalowana została sześcioramienna gwiazda. Główne tło Obrazu jest koloru niebiesko-zielonego, który przechodzi w odcień morskiej fali. Dominującym elementem Ikony są złote nimby wokół głowy Maryi i Jezusa, które zlewają się w jedną kompozycję, stanowiąc bardzo charakterystyczny detal kontrastujący z ciemną karnacją twarzy postaci.
Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej zalicza się do ikon określanych nazwą Hodegetria. Określenie to oznacza Tę, która prowadzi. Ikona przedstawia Maryję - Matkę Boga z Dzieciątkiem Jezus, które jest Synem Bożym i Jej Synem. W tym znaczeniu Ikona Jasnogórska jest przekazem wydarzenia biblijnego, które uobecnia, pobudza do refleksji i skłania do modlitwy.
Pobożny przekaz przypisuje autorstwo Obrazu św. Łukaszowi Ewangeliście, który namalować miał go na deskach stołu, przy którym spożywała posiłki Święta Rodzina. Nie ustalono dotychczas dokładnej daty powstania Obrazu. Ostatnie badania wskazują na trzynasto-, czternastowieczne pochodzenie obecnego malowidła (nie Obrazu). Naprawa Obrazu, a nie przemalowanie - jak podawały to wcześniejsze publikacje - w Krakowie w latach 1430-1434 po obrazoburczym napadzie, miała miejsce później.
Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej (Częstochowskiej) ma cechy ikony, chociaż w ścisłym tego słowa znaczeniu ikoną nie jest. Twarz Matki Bożej jest koloru brązu (miodu), co jest związane ze sposobem malowania ikon. Twarz jest ciemna również dlatego, że ma dużo warstw werniksu, który z czasem ciemnieje.

Uroczystość NMP Częstochowskiej
Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej jest ściśle związana z naszym narodowym sanktuarium maryjnym w Częstochowie. W roku 1382 książę opolski Władysław wybudował na Jasnej Górze klasztor dla Paulinów i oddał im pod opiekę obraz Matki Bożej, czczony dotąd na jego zamku. Pochodzenie obrazu, osnute legendą, pozostaje dotąd nie wyjaśnione, choć panuje ogólne przekonanie, że jest to malowidło wschodnie. Stanowi typ ikony „Panagia Hodegetria”, czyli „Najświętsza Przewodniczka”. Jasnogórski obraz bardzo przypomina bizantyjską ikonę znajdująca się w rzymskiej bazylice Matki Bożej Większej. W roku 1717 obraz został ukoronowany koronami papieskimi. Począwszy od XVII w. ojcowie Paulini zabiegali o ustanowienie specjalnego święta ku czci Matki Bożej Częstochowskiej, ale dopiero papież Pius X w roku 1931 ustalił 26 sierpnia jako dzień obchodu święta oraz zatwierdził formularz mszalny. Od roku 1956 święto to obowiązuje w całej Polsce.
Od początku częstochowski obraz zasłynął cudami. Cześć jego wzrosła zwłaszcza po cudownej obronie Jasnej Góry w czasie potopu szwedzkiego. Od tego czasu Jasna Góra zaczęła stawać się głównym ośrodkiem kultu maryjnego w Polsce i jednocześnie duchową stolicą naszej ojczyzny. Losy naszego narodu na zawsze związały się z Jasnogórską Panią, czczoną jako Królowa Polski.
Związek z dziejami narodu podkreślają także modlitwy liturgiczne tej uroczystości. Maryja doznaje w naszym Kościele szczególnej czci, do Niej uciekają się wierni we wszystkich swoich potrzebach, u Niej szukają pośrednictwa. Wszechmogący i miłosierny Bóg dał narodowi polskiemu w Najświętszej Maryi Pannie przedziwną pomoc i obronę. Potwierdza to historia naszej ojczyzny. Świadomi tak wielkiego daru, jakim jest cieszący się wielką czcią wiernych jasnogórski obraz, wskazujący na Jej obecność w naszych dziejach, pokornie prosimy Boga, abyśmy na ziemi z zapałem walczyli w obronie wiary i przez to osiągnęli chwałę nieba, gdzie będziemy na wieki wysławiać zwycięstwo Boga.
Uroczystość NMP Częstochowskiej uczy słuchania Jezusa i zawierzenia według Jej słów: Niech mi się stanie według Twego słowa.
Msza św. tejże uroczystości staje się wielkim dziękczynieniem za obecność Maryi pośród naszej polskiej ziemi i pośród polskiego narodu. Jest wezwaniem do czynienia wszystkiego co mówi Chrystus, do przyjęcia Bożej woli w całym naszym życiu. W końcu wskazuje na nasze narodowe dziedzictwo, które tak bardzo związane jest z osobą Maryi, Matki Boga i naszego narodu.
/ks. Dariusz Kwiatkowski/

 [1] 

Powrót

Dzisiaj jest

niedziela,
24 września 2017

(267. dzień roku)

Zegar

Jestem z wami.

Święta

Niedziela, XXV Tydzień zwykły Rok A, I Dwudziesta pią

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Wyszukiwanie

Sonda

Czy modlisz się modlitwą różańcową?

sporadycznie

wcale

codziennie


Licznik

Liczba wyświetleń:
2476672