Święte Triduum Paschalne - Wigilia Paschalna


Struktura liturgii Wigilii Paschalnej jest następująca:

1. Liturgia światła - lucernarium, która obejmuje: pobłogosławienie ognia i przygotowanie paschału, procesję z paschałem, praeconium paschale (orędzie wielkanocne);
2. Liturgia słowa;
3. Liturgia chrzcielna: pobłogosławienie wody chrzcielnej, odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych;
4. Liturgia eucharystyczna.

Liturgia Wigilii Paschalnej jest niezwykle bogata w symbole, po prostu żyje symbolami. Symbole zaś wynikają z teologii liturgii tego dnia i ją wyrażają. Wigilia Paschalna sprawuje misterium Chrystusa, misterium paschalne. Widoczna jest wyraźnie dynamika transitus, przejścia z ciemności do światła. ze śmierci do życia.

Wszystkie symbole są w służbie nowego życia, które jest darem Boga w Jezusie Chrystusie: zapalenie paschału, procesja ze światłem, zapalanie światła w kościele od paschału. Chrystus jest Światłością świata, czyli jego nowym życiem: Fos i Zoe - Światło i Życie. Pobłogosławienie nowego ognia wskazuje na rozprzestrzenianie się skutków Chrystusowego odkupienia na całą rzeczywistość stworzoną. Nowe i Wieczne Przymierze w Chrystusie obejmuje całą rzeczywistość kosmiczną Da czele z królem stworzenia - człowiekiem (chrzest. Eucharystia). Exsultet - błogosławienie światła, to dziękczynno-uwielbiająca modlitwa za usymbolizowane w wielkanocnym świetle zmartwychwstanie Chrystusa i za Jego zbawienie zrealizowane przez Paschę. Nie chodzi tyle o materialną świecę, ile o oddanie się Bogu uczestników liturgii, by stać się świadkami zmartwychwstania - ogłaszaniem Paschy. Zaznaczanie na paschale daty bieżącego roku to symbol realnej możliwości nowego życia, innego początku, symbol nadziei, która w Chrystusie nie zawodzi.

W służbie życia pozostaje również słowo Boże. Ono bowiem ratuje, umacnia, karmi, zapoczątkowuje zbawienie. Dobór czytań jest wysoce charakterystyczna. Podkreśla z jednej strony jedność historii stworzenia i zbawienia, wypełnienie się porządku stworzenia w porządku zbawienia. Postacie Izaaka. Abrahama ukazane są jako figury wskazujące na Chrystusa. Modlitwy następujące po każdym czytaniu doskonale interpretują czytania, ukazując ich wypełnienie się w Chrystusie. Czytania odbywają się w świetle paschału. Chrystus staje się interpretatorem słowa Bożego, jego najpełniejszym objawieniem i realizacją. Wspaniale dzieło stworzenia, wspanialsze dzieło zbawienia, przedziwne stworzenie człowieka, cudowniejsze odkupienie go w Chrystusie: te dzieła zostają objaśnione w świetle Nowego Testamentu. Modlitwa po siódmym czytaniu wskazuje na dzieło Chrystusa, jakim jest Kościół jako sakrament, który prowadzi w Duchu Świętym dzieło zbawienia ludzkości. Z drugiej strony czytania - responsoria - modlitwy ukazują uniwersalizm kosmiczny Chrystusowego zbawienia.

Związek wody z życiem nie wymaga dopowiedzeń, zwłaszcza w powiązaniu z sakramentem chrztu św. Woda to także symbol Ducha Świętego, który rozwija relację dziecięctwa Bożego, uczy modlić się i nawiązywać kontakt z Bogiem Ojcem. Duch Święty - Boży Ikonograf odwzorowuje w wierzących w Chrystusa podobieństwo według Bożych zamiarów. Sam obrzęd błogosławienia wody chrzcielnej pomija dawniej stosowane gesty dramatyzujące - czynienie wody owocną. Obecne teksty zawierają prośbę, aby Bóg wejrzał na Kościół i otworzył nowe źródło chrztu świętego, aby woda przyjęła łaskę Ducha Świętego i aby wszyscy pogrzebani przez chrzest w śmierci Chrystusa razem z Nim powstali do nowego życia.

Również Uczta Pańska - Eucharystia - służy nowemu życiu, które nie jest możliwe bez pokarmu. Najpełniejszy udział w Passze Jezusa, w Jego zwycięstwie dokonuje się przez sakrament chrztu i Eucharystię. Już ochrzczeni odnawiają przyrzeczenia złożone w sakramencie zanurzenia w śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. Pokropienie wodą pobłogosławioną przypomina im chrzest św. Cała liturgia wigilii zmierza wewnętrznie ku Eucharystii - tryumfowi uwielbionego Kyriosa (Pana). Ona stanowi szczyt celebracji misterium paschalnego.

W Polsce liturgia Wigilii Paschalnej kończy się uroczystym ogłoszeniem zmartwychwstania Chrystusa i wezwaniem całego stworzenia do udziału w tryumfie Zmartwychwstałego przez procesję rezurekcyjną, w której niesie się krzyż przyozdobiony purpurową stułą (krzyż zwycięski) oraz figurę Zmartwychwstałego. Może się ona odbywać także w niedzielę rano. Trzykrotne okrążanie kościoła w procesji podkreślało jej walor (omne trinum perfectum - co złożone z trzech, jest doskonałe).

(Zaczerpnięto: ks. prof. Bogusław Nadolski " Liturgika II Liturgia i czas.")

 [1] 

Powrót

Dzisiaj jest

poniedziałek,
20 listopada 2017

(324. dzień roku)

Zegar

Jestem z wami.

Święta

Poniedziałek, XXXIII Tydzień zwykły Rok A, I Wspomnienie św

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Wyszukiwanie

Sonda

Czy modlisz się modlitwą różańcową?

sporadycznie

wcale

codziennie


Licznik

Liczba wyświetleń:
2538836